Skip to main content

Istorija Rukometnog kluba Ub

Rukometni klub zvanično je osnovan 1958 godine, i to pod imenom RK ,,Izviđač“.

Pod ,,Skautima“ klub se takmičio samo u muškoj konkurenciji sve dok epidemija rukometa nije počela da se širi, na šta je brzo reagovao tadašnja Omladinska organizacija i prihvatila klub kao svoj, promenivši mu ime u RK ,,Omladinac“(1960 godine). Tada po prvi put startuje sa radom, pod istim imenom, i ženska rukometna ekipa i zajedno sa muškom selekcijom učestvuje, svako u svojoj grupi, u Okružnim ligama Valjeva.

Nakon tri godina RK,,Omladinac“,sa obe svoje selekcije( muškom i ženskom) prelazi u sportsko društvo ,,Jedinstvo“ Ub, i to ime zadržava sve do 1978 godine kada i dobija sadašnje ime - RK ,,Ub“. Na žalost, zbog loše finansijske situacije, negde u to vreme, sa radom prestaje ekipa nežnijeg i lepšeg pola.

Sve do sezone 1977/1978 , svoje aktivnosti Rukometni klub obavljao je na raznim lokacijama. Najpre se igralao na fudbalskom terenu i to skraćenih dimenzija 38 x 18 metara, a kasnije 40 x 20 metara. Dvorište osnovne škole dugo je bio domaći teren ubskih rukometaša ( prvo šljaka, pa beton) ,da bi se dve godine igralo iza fudbalskog terena na Gradskom stadionu.

Izgradnja SRC ,,Školarac“ otvara novo poglavlje u istoriji rukometa. Klub prelazi u nove prostorije i na novi teren koji se nalazi u najlepšem delu grada, na kome se igra, uglavnom pred više od 200 vernih navijača. Od 01. februara 2012. godine RK Ub prelazi u Halu sportova Ub ,koja je upravo otvorena utakmicom rukometaša pred potpuno ispunjenim tribinama.
Za pedantne ubske sportske analitičare ostaje podatak da se u sezoni 1977/88 RK ,,UB“ prošetao kroz posavsko- podunavsku zonu ,bez izgubljenog boda, i plasirao u Prvu Srpsku ligu kao najuspešniji rukometni kolektiv u zemlji uz neverovatnu gol razliku + 444 na 22 utakmice.

Ono što izdvaja RK Ub od ostalih sportskih kolektiva jeste nepresušni izvor talenata. Kako objasniti da je klub, u uslovima kakve je imao, čak sedam puta ulazio u drugu ligu i isto toliko puta, pre ili kasnije, odustajao od takmičenja? U drugoligaški karavan se nije moglo bez hale sportova, bez domaće publike zbog koje se igrao rukomet na Ubu, pa se svih sedam puta uspeh pretvorio u svojevrstan apsurd.

Pamte još uvek igre plavo-belih sa Uba Francuzi, Portugalci, Poljaci, Česi, i mnogi drugi sportski prijatelji sa kojima je RK Ub delio lepotu igre između dva gola crno belih okvira. Iskrena i bratska osećanja koju je klub delio sa ekipom ,,Polonia“ iz grada Laziska Gorne kod Katovica i danas su tema razgovora u ubskoj varoši. Čuveni turniri u Poljskoj i na Ubu, godinu za godinom, privlačili su mnogobrojne rukometne sladokusce. Ekipe ,,Gagny“ iz Francuske, ,,Benfica“ iz Lisabona, ,,Grunwald” iz Ruda Slaska, ,,MZKS“, Crvene Zvezde, Metaloplastike, Kolubare, Metalca, IMT-a... bile su redovni gosti i delili magičnu igru zajedno sa publikom u Poljskoj i Srbiji.


 

Malo podsećanje iz velike istorije

 

Krajem maja 1979. godine Rukometni klub ,,Partizan” Beograd, kao lider lige, prvi put je gostovao na Ubu. Rukometni klub Ub se tada nalazio na 9. mestu Kvalitetne lige Srbije, tada trećem po rangu takmičenju u SFRJ.

Utakmica je odigrana pred više od 1. 000 gledalaca a krajnji rezultat bio je 24:23  ( 12:10) za RK Ub. Po statistici Čika Miće Plavog, koju su objavile Tamnavske novine, golove su na ovoj utakmici postigli: za RK Ub: Milutinović (5), D. Jovanović (7), B. Jovanović (3), Stefanović (5), Jagodić (3) i Šipčić (1); a za Partizan: Ceranić (6), Gačić (8), Aleksić (2), Radovanović (1), Arsenijević (3), Selenić (2) i Cvetković (1).

Inače, u  januaru 1978. godine, po izboru sportista, trenera i sportskih radnika, za sportistu godine u 1977.  proglašen je Miloš Selaković (27 godina), igrač Rukometnog kluba Ub, a RK Ub za sportski kolektiv u istoj godini.


 

Čika Mića Veselinović Plavi

Kada se priča o rukometu na Ubu, prva asocijacija je Čika Mića Plavi. Čovek koji je svojim entuzijazmom, tvrdoglavom upornošću i šarmom osnovao pokrenuo i podigao temelje rukometa u našem gradu.

Milovan Veselinović rođen 19.10.1936. na Ubu, preminuo 10.05.2012. godine u rodnom gradu. Predsednik kluba od osnivanja 1958. godine (u više navrata vraćao se ovoj funkciji), sekretar, i počasni predsednik kluba od 2004. godine. Bio je  delegat RSJugoslavije, poverenik RS Srbije  za Zapadni region od 1974. godine. Dobitnik je „Zlatne plakete“ RSS za doprinos u razvoju rukometa u Srbiji -1978., „Srebrne plakete“  Rukometnog saveza Jugoslavije za doprinos u razvoju rukometa u SFRJ -1982. god. Pod njegovim rukovodstvom RK Ub je u više navrata svojim plasmanom dobio mogućnost da igra najviši rang srpskog i međurepubličkog rukometa, ali je problem uslova (zapravo sportska hala koju Ub nije imao) bio presudan da se uglavnom ostane u 2. rukometnoj ligi Srbije ili se igralo u halama u okruženju. Njegova ljubav prema rukometu i rukometašima bila je na roditeljskom nivou. Svi još pamte njegovu šerpu na tufne sa čajem i limunadom koja je čekala posle treninga, šnicle koje je pakovao u lonac zajedno sa svojom suprugom, da “deca“ ne ogladne iz put. Sredstva  je pronalazio svojim neodoljivim šarmom sa šaltera starog SDK, umeo je da ubedi i one koji sa sportom nikad nisu imali dodirnih tačaka da pomognu koliko mogu, pa i da ih zarazi sa rukometom. Često je od svoje porodice uzimao da bi se rukometu dalo. Uvažen u gradu od ulice, preko kafane, do predsednika opštine. Svi koji su igrali rukomet u Srbiji sa poštovanjem pričaju o našem Plavom. Kada kažete Rukometni klub Ub, u stvari rekli ste - Čika Mića Plavi.